در صورت آسیب به اعصاب محیطی دست مانند عصب رادیال، اولنار یا مدیان، عملکرد عضلات کنترل‌کننده‌ی حرکت و حس در انگشتان و مچ به شدت مختل می‌شود. در این موارد، ارتزهای تخصصی دست و انگشتان نقش مهمی در حمایت، اصلاح وضعیت و تسهیل حرکات ایفا می‌کنند.
1. فلج عصب رادیال (Radial Nerve Palsy):
در این حالت، بیمار دچار افتادگی مچ دست و ناتوانی در باز کردن انگشتان و شست می‌شود.
ارتز رادیال با بالا نگه داشتن مچ و قرار دادن انگشتان در وضعیت عملکردی، باعث بهبود عملکرد روزمره و پیشگیری از دفورمیتی می‌شود.
2. فلج عصب اولنار (Ulnar Nerve Palsy):
باعث بروز دفرمیتی چنگالی شکل انگشتان (Claw Hand) و ضعف در حرکات دقیق انگشتان می‌شود.
در این شرایط، ارتز اولنار با اصلاح وضعیت انگشتان و پشتیبانی از مفاصل بین‌بندی، به بهبود عملکرد کمک می‌کند.
3. فلج عصب مدیان (Median Nerve Palsy):
با از کار افتادن عضلات ناحیه تنار، حرکات شست محدود می‌شود و گرفتن اجسام دشوار می‌گردد.
ارتزهای مخصوص عصب مدیان با حمایت از شست و قرار دادن آن در موقعیت مناسب، توان حرکتی را بهبود می‌بخشند.
مزایای ارتزهای تخصصی در آسیب‌های عصبی:
• پیشگیری از دفورمیتی‌های ثانویه
• حفظ طول عضله و دامنه حرکتی مفاصل
• کمک به انجام فعالیت‌های روزمره
• ارتقای کیفیت زندگی بیمار در دوران درمان یا توانبخشی
نظرات